Logboek 2018

Weinig verhullende kledij

Kaapstander
Kaapstander

 

Santa Marta

 

Woensdag, 21 maart 2018

 

 

De storm van gisteravond heeft de rubberboot onder de vingersteiger geduwd en zie tot mijn schrik dat een peddel is verdwenen. Dom van me om de rubberboot niet op te ruimen, zet ik de buitenboordmotor op het bootje en ga op verkenning de haven in om de peddel terug te vinden. Bij het op en neer slalommen tussen de boten door staat 1 van de bootjongens te roepen. Eerst denk ik dat hij commentaar heeft op de hekgolven van de 2pk Suzuki maar al snel blijkt hij de trotse vinder van mijn peddel. Hij komt hem zo meteen wel brengen. Wat een service en vooral wat een oplettende kerel, hij zag aan mijn zoekende gedrag dat ik de eigenaar van het voorwerp moest zijn.

 

Met een fooi bekrachtig ik mijn dankbaarheid en ben weer compleet. In de middag scoor ik een nieuwe bougie en maak de carburateur nog eens schoon en de buitenboordmotor loopt zoals nog nooit eerder. In de speciaalzaken koop ik een missende inbussleutel en nog een paar boodschappen. Vandaag de laatste lieren schoonmaken van de mast. Met een trots gevoel loopt alles met een zacht tikkend geluid van de gesmeerde palletjes tegen de tanden in de lier. Steeds vernuftiger zijn deze krachtbronnen om een lijn aan te halen. De eerste lieren waren de Windas. Een as om een ketting of touwwerk om op te winden. De volgende ontwikkeling kwam pas veel later de kaapstander. Een verticale trommel die met spaken en mankracht de zware ankers binnen moesten halen. Nog een later ontwikkeling is het lierwerk met tandwielen met een windas, takels zowel mechanisch als elektrisch. Aan boord de trommellieren die een lijn los over de trommel weten aan te trekken met tandwielen en palletjes in het binnenwerk van de lier.

 

De stad blijft swingen, de dames lopen met weinig verhullende kledij in de warme stad. Er wordt volop gebouwd en zie dat Hilton en Marriott dik aan het investeren zijn, dat is een prima indicatie dat het beter gaat met de economie.