Logboek 2018

Jamaica

Port Antonio
Port Antonio

 

 

17° 39’80 - N 076° 11’16 W – Port Antonio Jamaica

 

 

Woensdag, 4 april 2018

 

 

Met een stapel in te vullen papierwerk worden we op de steiger ontvangen door de Boot boy en krijgen het dringende advies niet van boord te gaan voordat de mensen van Gezondheid, Douane en Immigratie aan boord zijn geweest. Gewoon wachten, ze komen vanzelf. Ik vul zuchtend de stapel formulieren in, een 15-tal A-4tjes, met bijna allemaal dezelfde soort vragen van paspoortnummer, scheepsnaam, registratienummer maar ook of we alcohol, vlees, groente, fruit en geld aan boord hebben.

Dat zijn gewetensvragen want ik zou het vlees toch graag gewoon opeten in plaats in een of andere vernietiging te moeten deponeren. Toch maar naar eer en geweten invullen.

 

Vannacht met een heerlijk zacht windje hebben we koers kunnen houden naar de punt van Jamaica. De wind hielp ons een beetje door op tijd met ons mee te draaien zodat we steeds beter zonder overstag te gaan konden opschuiven naar de vuurtoren van einde land of begin Jamaica zoals je wil bekijken. We halen het net niet en moet de motor starten om de ronding van het eiland af te maken. Jammer want nu valt de wind helemaal weg en gaan op de motor verder op weg naar Port Antonio. De regen valt nu uit de warme hemel en hierdoor wordt het zout van het dek gespoeld zodat de Queen B braaf en netjes de haven binnen kan lopen. Bij de monding van de haven meld ik me en de man van de wacht vraagt mijn naam. In een vlaag van balorigheid zeg ik mijn naam op zijn Nederlands en na twee keer opnieuw vragen zegt de man, vaar maar door naar de Marina. Dat werkt!

 

Een kleine driftige man van de gezondheid stapt aan boord en begint van alles te vragen. Jacqueline is begonnen met het braden van het vlees want we moeten toch eten. Dat blijkt geen probleem te zijn en zeker niet als we de man twee blikjes bier geven die meteen in zijn tas verdwijnen. Hij ziet er nog wel op toe dat we de buitenkraan afsluiten en gebruik moeten maken van de holdingtank. Dit is voor mij lange tijd geleden dat ik deze in gebruik heb gehad en weet dat de kranen goed vast zitten in de prut. Dat wordt weer een extra klus om de strontcake uit het bewegingsmechanisme van de kranen te pulken. Ik ben verbaasd over het bewustzijn van het milieu hier in Jamaica en willen in 2030 de zwaarste standaarden van de wereld halen. Het schoonste eiland van de Carieb. Ik vraag wat door en de man blijkt echt op de hoogte te zijn en straalt kennis uit. Dit is een leuke kennismaking en het verandert iets over mijn vooringenomenheid.

 

Na afscheid van de man mogen we gele vlag omlaaghalen en krijgen we bezoek van douane en immigratie met drie mensen. Vriendelijk en afstandelijk maar allen gewapend met een blik bier gaan ze driftig op weg om te stempelen, formulieren in plastic tasjes verpakken en adviezen geven.

 

Nu kunnen we naar de administratie voor de papierwinkel van de haven. Een rondleiding naar het schone sanitair, zwembad en krijgen wachtwoord van het wel erg langzame wifi en pasjes om de deuren te openen. We zijn ingecheckt, geïnstalleerd, verzorgd, kennis gemaakt in Jamaica.

 

Stroom wordt verzorgd en moten even wachten want de monteur komt dadelijk naar jullie toe. Ik heb de man nooit gezien zodat we maar naar het zwembad zijn gegaan. In de avond een uitgebreid gesprek met een dronken Amerikaanse die alles maar bleef herhalen en elke zin die terug probeerde te zeggen onderbrak. Prima, gewoon door laten praten en stiekem wegsluipen want ze merkte dit toch niet.