Logboek 2018

Ik wil eruit!

Monkey Island
Monkey Island

 

Donderdag., 12 april 2018

 

 

Jamaica

 

John belt om half negen en vraagt hoe laat hij ons komt ophalen. Een beetje verward zeg ik dat hij negen uur had afgesproken en dat we er dan ook om negen uur zullen zijn. Oh ja, prima taxi zal klaar staan.

 

Om negen uur staan we aan het hek en John staat er al een tijdje zodat ik al bang ben dat de communicatie op een wat vreemde manier zal kunnen gaan lopen vandaag. Eenmaal in de taxi zegt John dat hij ons naar de watervallen zal brengen. Nou we hebben een verlanglijstje gemaakt van de punten die we willen zien. John vraagt ineens 150 USD omdat hij er zogenaamd ervan uit is gegaan dat het alleen de watervallen betreft. Ik heb er meteen genoeg van en voel me in de handen van een kwade taxichauffeur en vraag hem ons meteen uit te laten stappen. Hij vraagt nog eens of er niet iets bij de prijs gedaan kan worden maar ik wil eruit! Hij zegt me dat ik niet zo moet stressen en dat hij het wel zal doen voor de 100 USD.

 

Jamaica is mooi. Veel begroeiïng, jungle, smalle wegen in redelijke staat, schoon en overal bouwaktiviteiten in de huizenbouw. Bij een koffieplantage op de Blue Mountain krijgen we een uitleg van de heilzame planten van Jamaica als een presentatie van een aantal struikjes wat een kruidentuin moet voorstellen. Het enthousiasme van de man is aanstekelijk en ik veins grote belangstelling.

We lopen tussen de koffiestruiken en eet een koffiebes die me uitstekend smaakt. Zoet, fris en sappig en haal twee boontjes tussen mijn tanden uit. Smaakt helemaal niet naar verse koffie terwijl de koffieboontjes verser zijn dan vers. Het blijkt wat anders te liggen en zie met een houtenbakje met enkele vakjes de verschillende stadia, hoe koffie uiteindelijk koffie wordt. Fermenteren, drogen, branden en malen. Leuk en aardig maar zie dit voor de tweede keer en weet het nu wel. Om de rondleiding te beëindigen krijgen we een echt kopje Blue Mountain koffie. De beste koffie ter wereld  waar gemakkelijk 60 Euro per pond voor betaalt wordt. We vinden de koffie lekker, de omgeving en de plek prachtig maar de smaak had ik me wel wat uitbundiger voorgesteld.

 

Van deze plek naar een lunchtent voor een Jerk. Jerk is een berg kip, varkensvlees op een rooster dat langzaam gegaard wordt op een intens zwart rooster van verschillende generaties kipkluiven met een groot deksel. Dit alles in een kippenschuur waar alleen licht in de keuken via de kassa binnenvalt want het hok heeft geen ramen. Op een hakblok wordt het vlees in stukken gehakt en in een stuk aluminiumfolie verpakt. Succes met het kluiven maar het smaakt uitstekend dat moet gezegd worden. John begint te ontdooien en hij brengt ons naar de watervallen. Er zijn watervallen en watervallen maar dit is een echte. Het water valt van de berg in een soort kloof en als je met een bootje de kloof invaart, valt de waterval als het ware door het dak van de ruimte. Een grote steen breekt het neervallende geweld en de zwemmers mogen de boot uit om via de grote steen met het neerspattende water in het bassin te springen. Indrukwekkend en wat de natuur weet te bewerkstelligen hebben we contact met een Nederlands stel waar hij een studieproject met visvangst bij Kingston heeft gedaan en zij bij hem op vakantie is gekomen. Leuk om weer eens Nederlands te spreken en zullen het stel later in de bar van de marina nog eens tegenkomen.

 

Van de watervallen naar de Blue Lagoon. Bij het aanrijden heb ik al meteen genoeg. De plaats om te kunnen zwemmen is in beslag genomen door een aantal rondvaart kano’s. Ik ben meteen target voor een donkere "slimme onderhandelaar", en vindt zichzelf erg gehaaid, die me vraagt waar ik vandaan kom. Nederland antwoord ik en probeer zo vriendelijk mogelijk te blijven want het is allemaal zo doorzichtig. De man begint meteen een aantal voetbalnamen op te noemen en denkt daar grote vrienden mee te maken en beschouwt ons als de echte hoofdprijsvrienden.

Hij wil ons graag naar Monkey Island vervoeren per boot. Jacqueline ziet het helemaal zitten maar ik zeg haar al meteen dat het een kapitaal gaat kosten om deze korte romantische rit te doen. Ik schat dit op een 50 USD voor een tochtje van wel 5 minuten heen en weer. Nou dat zal wel meevallen zegt Jacqueline en vraagt de man. How much? Meteen als antwoord en als vriendenprijs voor je allerbeste maten zegt hij 50 USD.

Jacqueline staat versteld van de voorpellingen. Onze vriend ziet mijn reactie en wil nu redden wat er te redden valt want mijn hele houding staat vol in zijn achteruit.

Breng me maar naar de Queen B en vind het zwemmen zeker zo goed als op dit Apenresort. De omgeving van de onderhandelaar zit besmuikt te lachen hoe de man bot vangt met zijn arrogantie en er loopt een oude man naar ons toe dat hij ons weg wil brengen voor 2000 Pesos. Dit is 16 USD maar voor mij zijn deze toeters en bellen à la Venetië te toeristisch. De bamboevlotten zijn uitgerust met een sofa met grote rietpluimen die ons misschien wat koelte toewuiven of romantiek. Mijn romantiek is hier door de Heren Aasgieren helemaal weggewuifd.

 

John ziet mijn agressie en is erg kalm. Hij brengt me maar naar de supermarkt voor de boodschappen want morgen is het vertrekken. 60 Liter gebotteld water, enkele andere boodschappen komen we met de volle tassen aan in de Marina. John gelukkig met zijn 100 USD en wij hebben de bevestiging van het vooroordeel van de Jamaicaan, jammer voor de vriendelijke mensen in de straat.

 

Minder warm worden in het warme water van Bikini Beach drinken we een uitgebreide cola in de bar waar we de jonge mensen van de waterval nog even spreken en wat foto’s uitwisselen.

 

Aan boord krijgen we de ambtelijke molen op bezoek. Formulieren invullen, stempels ontvangen en op het laatst krijg ik de vraag of ik ook een stempel van de Queen B heb. Jammer want dat zou het allemaal wel veel origineler maken. Met weer een paar formulieren rijker en dat alleen maar om in het land van de ene naar de andere haven te varen. Deze procedure zal in Montego Bay opnieuw moeten.