Logboek 2018

Verleid

toerisme
toerisme

 

Vrijdag, 13 april 2018

 

 

Port Antonio – Montego Bay

 

Laag op het water ontdekt Jacqueline Clyve! Hij zwaait ons uitbundig goedendag en ik vermoed zelfs dat hij speciaal voor ons eerder is opgestaan om de laatste groet te zwaaien en een behouden vaart te wensen. Wat een vreemde aparte kerel en het doet me wel iets. Doctor Nofish schommelt op en neer op de hekgolven van de Queen B en wij zwaaien hem na.

 

Op de motor naar de aanloopboei van de haven en trek zeil op en zet de motor af. Het is heerlijk zeilweer en de wind neemt langzaamaan toe zodat we al snel met een 8 knopen door het water gaan. 40 Mijl om in Ocho Rios te komen maar op deze wijze is afstand geen bezwaar en varen rond 15.00 uur de baai binnen.

 

De Amerikanen met de dronken dame liggen er voor anker en ga er een stuk vandaan liggen. Anker overboord en deze houdt meteen maar ga nog wel even met snorkel de toestand onder water controleren. Om er een tanker aan vast te knopen ligt het anker diep in het zand gegraven. Dit wordt rustig slapen vannacht. Ik beschouw Ocho Tios als een tussenstop en heb geen zin om de rubberboot op te blazen tussen al deze resorts in. Stranden met duizenden bedjes en stoelen, catamarans die met oorverdovende Reggae muziek door de baai varen om het ultieme zeilgevoel bij de gasten te brengen. Een Engelse dame staat me obsceen uit te nodigen om aan boord te komen en wrijft met de handen over de borsten en maakt uitdagende heupbewegingen en wenkt me om aan boord te komen. Het maakt de dame niets uit dat Jacqueline naast me staat of dat haar eigen vent achter haar staat. Je moet toch heel wat alcohol op hebben om zover te komen. Fijne vakantie dames.

 

Wij hebben een heerlijke avond achter anker en kijken naar de zonsveranderingen vanuit de kuip. Nog een laatste avond-duik en kruip zilt in bed om morgen weer vroeg op te zijn.