Logboek 2018

Erin geluisd

 

Rio Dulce – Guatemala City.

 

 

Donderdag, 26 april 2018

 

Zes uur opgefrommeld in een bus om van Rio Dulce naar de stad te komen. In Guatamala City Noord overstappe naar een station in het centrum om van hieruit de laatste landetappe te maken naar het vliegveld.

De bus rijdt door een prachtig groen landschap met een weg die door een steil gebergte slingert. Ik bedenk dat deze weg zich prima zou kunnen lenen voor de meest gevaarlijke wegen van de wereld omdat de rijbaan soms wel heel smal wordt in combinatie met de afgronden en het gevaarlijk ronden van onoverzichtelijke bochten bij rotsblokken. Daarbij zijn ze ook nog wegwerkzaamheden aan het uitvoeren. Ik probeer niet te kijken en houd mijn boek op de knieën en concentreer me op de tekst.

 

Bij het eindpunt in de stad worden we meteen door een taxichauffeur aangesproken en mee geloodst naar een taxi die nog in een garage staat. Hij haalt met veel moeite de taxi uit de rij en brengt ons naar het vliegveld. Normaal gesproken onderhandel ik altijd over de prijs of vraag ik wat het kost. Door de vriendelijkheid die ik hier tref doe ik het deze keer niet. Het kost me uiteindelijk 700 Quetzal, je treft wereldwijd criminele taxichauffeurs en krijg weer eens een hekel aan mezelf dat ik gewaarschuwd ben voor dit volk en me deze keer weer in laat luizen.

 

In de hal van het vliegveld wachten we gezapig de aansluitingen af naar Mexico en van Mexico naar Amsterdam. We komen rond 1900 uur de volgende dag in Amsterdam aan. Vermoeiend.