Logboek 2018

Gordel van Vuur

Uitbarsting Pecaya
Uitbarsting Pecaya

 

Maandag, 29 mei 2018

 

Antigua - Pecaya

 

De bus staat om 06.00 uur voor het hotel en stappen een bijna leeg  busje in. Dat ziet er goed uit, comfortabel. Helaas moeten we overstappen in een volle bus en krijgen de slechtste plekken toegewezen in het gangpad. Dat wordt hobbelen, meehangen in de bochten, schrap zetten voor de verkeersdrempels zodat ik het idee heb dat ik actief meerijd.

 

Jongelui als backpackers met allemaal doel van een hike de vulkaan op. Het zou een klasse “middelzwaar” hike worden maar we zijn allemaal goed voorbereid. Rugzakken met water en bergwandelschoenen. Helaas voor mij de uitstekende wandelschoenen van de Decatlon maar zonder profiel, om de rulle paden af te dalen. De bus stopt en we worden opgevangen door twee gidsen.

 

Het is een schitterende omgeving en hebben uitzicht op drie vulkanen. De wandeling blijkt een pittige en moeten behoorlijk wat hoogte overwinnen, maar de aandacht wordt afgeleid door een mooi stuk natuur totdat we uitzicht krijgen op de vulkaan helling. Een grote zwarte vlakte van neergedaalde lava met gesinterde brokken steen. Ik krijg het idee of ik op een slakkenberg van een metaalsmelter loop. In één van de kraters ligt nog warm materiaal en krijgen we de kans als een stelletje padvinders een marshmallow te roosteren. Zoek een gat ik de grond en je komt de warmte nog tegen van de uitbarsting van 4 jaar geleden. Deze vulkanen staan op de Gordel van Vuur. 37 Vulkanen in Guatemala waarvan er nog 3 werkzaam zijn. Dit is en blijft een gevaarlijk gebied.

 

De uitzichten naar de andere bergen en kraters komen gelukkig even uit de bewolking en krijgen een vrij uitzicht. Met een goed gevoel lopen we het pad terug en dan merk je pas hoe steil we geklommen hebben. Ik glibber verschillende malen, door het losliggende gesteente, het pad naar beneden af. Deze keer zijn we wat eerder bij het busje en nemen meteen maar een bank in beslag om de terugreis wat comfortabeler te ervaren. Bijna iedereen gaat op dezelfde plaats van de heenreis zitten alsof het gereserveerde plaatsen zijn. In Antigua een broodje en een ongedefinieerde bruine pasta. Het blijken bruine bonen gepureerd te zijn die met een soort mayonaise opgegeten dient te worden. Vreemd gezicht, smaak nouja.

 

In het park proberen we een boek te lezen maar raken aan de praat met een Indiaanse dame en een buurvrouw op de bank naast ons. Leuke gesprekken en opvallend de open vriendelijke mentaliteit van de mensen om ons heen.

 

Geen spijt van dit bezoek aan een ander stukje Guatemala en gaan terug naar het hotel voor een rust moment en in de avond op bezoek bij een Frans Bistro, Place Cinq. Het is er donker maar sfeervol ingericht, het eten uitstekend en kan het niet laten om een "moule frites" te bestellen. Deze kan niet tippen aan de Europese versie maar ik eet met glimlach en een hoofd vol herinneringen, mijn mosseltjes.