Logboek 2018

Straatverkopers

 

Woensdag, 31 mei 2018

 

Antigua - Rio Dulce

 

We kunnen uitslapen want de bus zal er pas om 08.00 uur zijn. Tijd om eindelijk van het ontbijt te genieten en bestel de gebakken geklopte eieren met tomaat en de onoverkomelijk bonenpasta. Totdat de huismeester van het hotel ons komt zeggen dat de bus voor het hotel staat. Een kwartier te vroeg maar verder geen punt, ik lever de sleutel in en met een snelle zwaai als afscheid stappen we in. De chauffeur doet net of hij al heel lang heeft staan te wachten maar als ik hem attendeer op de tijd 08.00 uur draait hij wat bij. We weten de beste plaatsen te veroveren in een lege bus. De bus rijdt door het dorp en laadt nog een passagiere op. Het blijkt de Nederlandse te zijn die we gisteren al ontmoet hebben. Bij gebrek aan meerdere passagiers brengt de bus ons drieën heel luxe richting Antigua.

 

Nu alle tijd om rond te kijken, te lezen, benen te strekken en in de file te staan. De werkzaamheden aan de weg gaan gepaard met totale afsluiting en er zit niets anders op dan gelaten de tijd af te wachten. Er schijnt een brug verschoven te zijn en ze leggen, op de bergpas, een vierbaans weg.

Het zijn de verkoopmomenten van de mensen die langs de bus lopen met allerhande fruit, etenswaren, souvenirs en nootjes. Het ziet allemaal netjes uit en het is erop gemaakt om het snel te laten gaan. Verpakt in plastic zakjes in hoeveelheden van 5 of 10 Quetzal. Als verkoper sta je midden op de weg om zowel het heen als gaande verkeer te kunnen bedienen, de chauffeur of passagiers steken een biljet uit het raam en de verkoper het plasticzakje. Geen tijd voor snel wisselgeld of creditcard. Op straat is het nog een creditcard-loze economie met de echte straatverkopers. Twee uur later dan gepland rijden we de hoge brug van Rio Dulce over en worden in het dorp afgezet. Nog snel een boodschap en zijn blij als we met de watertaxi bij de Queen B weer afgezet worden.

 

Verder een rustige avond waar we niet teveel verder aan activiteiten ontwikkelen.