Logboek 2018

Izabal

De kerk in El Estor
De kerk in El Estor

 

Woensdag, 13 juni 2018

 

 

Rio Dulce – El Estor

 

Tien in de ochtend en los van de steiger om naar het meer Izabal te varen. We laten ons over het meer duwen door de wind, op naar het einde van het 18 kilometer lange meer. De viskwekerij voorbij en opeens komen er drijvende eilandjes voorbij. Pollen gras, bossages, takken en een hoop andere gerei waarbij je al snel denkt dat het hier niet diep is. Gelukkig blijft de dieptemeter 6 tot 8 meter aangeven. Op het eind van de middag zijn we bij El Estor en varen langs het stadje om een goede ankerplaats te vinden.

 

Vlak bij een militair terrein en een plaats waar veel vissers samenkomen laat ik het anker in het water vallen. We hebben meteen beet of anders gezegd meteen houvast en liggen vast. De militair staat op een afstand ons in de gaten te houden maar met een goedkeurende zwaai voelen we ons hier wel gerust. Op de wal is het een drukte van belang, aankomende wherry’s met vis, wegvarende glimlachende vissers met de buit in geldelijke vorm binnen. Vanuit de kuip houden we de activiteiten in de gaten en koken ons potje. Het blijft nog lang onrustig bij de vissers. Bij het sluiten van de luikjes voor de nacht zie ik met de staaflantaarn een vissersboot dicht ons voorbij varen. Het wordt een rustige nacht. Wel een drietalkeren gaan kijken maar het anker geeft geen krimp ook niet na de extra wind rond een uur of twaalf.

 

Vóór de aanleg van wegen en spoorwegen was het Izabal-meer de verbinding tussen Alta Verapaz en de rest van de wereld. Wat nu bekend staat als "El Estor" was de aanleg- en handelspost voor vracht en reizigers naar grenssteden zoals Cobán. Door de Britse handelaars Skinner & Kleé vaak 'de winkel' in het Engels genoemd, evolueerde de naam hoogstwaarschijnlijk naar de huidige vorm vanwege de spreek- en spellingstijl in het Spaans.

 

El Estor werd opgericht als een nederzetting op 29 oktober 1886, gezien de afgelegen locatie die het was, ten opzichte van Livingston, Izabal; voorzitter Manuel Lisandro Barillas benoemde ook een commissaris en een vrederechter voor de regio, met een maandsalaris van 40 pesos. Een paar jaar later werd het verheven tot de gemeente omdat de afstandskwestie niet was opgelost, op 5 november 1890.

 

Op 20 januari 1940 werd El Estor geannexeerd aan het Departement Alta Verapaz, toenmalig president Jorge Ubico, een verandering die werd teruggedraaid nadat Ubico in 1944 was afgezet. Een uitvoerende actie door president Juan José Arévalo op 5 juni 1945 nam El Estor opnieuw op in Izabal.