Logboek 2019

Onderweg
Onderweg

 

Zaterdag, 05-01-2019

 

Ciudad Guatemala – Rio Dulce

 

Het zonlicht schijnt door de spleet van de gordijnen in de kamer en schuif de kamerdeur open. De kamer is gelijkvloers met het gazon zodat ik even het veldje oversteek naar de tafeltjes voor het ontbijt. Een simpel ontbijt en bestel een taxi om Jacqueline van het vliegveld af te halen en vervolgens naar het busstation van Litegua te brengen. Het zal een zware reis zijn voor Jacqueline, om na 18 uur vliegen en wachten direct in de bus te stappen voor een finale van nog eens 6 uur. Dat zal voor mij wat gemakkelijker zijn.

 

Ik stel me op tussen de wachtende families maar Jacqueline herkent me van verre omdat ik boven iedereen uitsteek. Dan heeft de gemiddelde Nederlandse lengte wat voordelen op de gedrongen gestaltes van de gemiddelde bewoner hier. Kus, kus en de taxichauffeur staat enthousiast te zwaaien om me te laten zien dat hij op een andere plek staat. Wat een aardige mensen zijn er om ons heen in tegenstelling tot allerlei horrorverhalen die de ronde doen over dit land.

 

Bij Litegua helpen de dames achter het loket en houden ons in de gaten om op tijd te waarschuwen om niet het kleine shuttle busje te missen. De grote bussen mogen de stad niet meer in en met de shuttle brengt is een soort van brug gemaakt tussen Calle 15 en het station Norte. Altijd controle op wapens bij het instappen maar alle ramen staan wagenwijd open zodat ik me het nut afvraag waarom bij binnenkomst van de bus gecontroleerd wordt terwijl de wapens gewoon aangegeven kunnen worden van buiten de bus. Lang leven de efficiëntie en risicobeheer. We hebben uitstekende plaatsen deze keer en maken de tocht mee vanaf de eerste stoel zodat we zicht hebben op de weg. De televisie staat bij tijd en wijle veel te hard maar de Co-driver stelt gelukkig verschillende keren het geluid zachter. De film laat een spoor van geweld zien en het geluid is de ene knal, boem, grrrrr, kedoink en nog eens kedoenk.

 

Bij de bekende tussenstop een broodje rosbief met een drankje hobbelen we weer verder de binnenlanden in. In de avond om halfzeven komen we aan in Rio Dulce en het is heerlijk koel. Dat zijn we niet gewend maar komt zeer welkom over. Na een telefoontje haalt de Lancia ons op en treffen een meer dan spic en span Queen B aan. Oscar heeft zich behoorlijk uitgesloofd, erg prettig. In het restaurant de onvolprezen vissoep en starten snel de airco om te proberen bij te slapen van de veel te lange reis.