Logboek 2019

In de maneschijn.

Gollows Caye
Gollows Caye

 

Dinsdag 19 februari 2019

 

Cucumber Beach Marina - Gallows Cay

 

 

Drinkwater laden en de waypoints invoeren van de route om naar het einddoel Gallows Cay te varen. Het zijn kleine afstanden maar het is een fantastisch vaargebied zodat het genieten is met zeilen als wel het ontdekken van de eilanden met de omgeving. De wind staat stevig uit het oosten en waait pittig tegen de vaarrichting in zodat ik kies voor een stuk te motoren om zo weer hoogte te maken voor de komende dagen. Met deze wind de route vervolgen met halve wind. Verder heb ik op de windverwachting gezien dat het de komende dagen wel eens behoorlijk kan aantrekken met de wind.

 

Jacqueline gaat afrekenen en ik koester mijn teen. Strak in het vel, glanzende huid en een immer brandend en kloppend gevoel geeft aan dat ik het gewricht moeilijk kan bewegen. Elke tik of stoot is een krimp van de pijn maar wil me niet laten kennen en strompel zo goed en zo kwaad als het kan over het dek. Als ik maar geen afstanden hoef te lopen. Jacqueline is nu de boodschapper en bode en betaalt het havengeld en de kosten van het water.

 

Koude draaien met de generator die steeds meer koelvloeistof verliest zodat ik nu zeker ben dat de warmtewisselaar stuk is. Gewoon fris zoet water bijvullen en bijhouden blijft het machien aan de gang. Jacqueline aan boord en vertrek varend over de ondiepte. Nu heb ik rekening gehouden met het hoge water rond 10.30. We glijden zonder enige moeite over de zanderige ingang en al snel loopt de diepte op naar 2 meter, begeleid door twee dolfijnen die naast het schip opduiken.

 

Er ligt een groot Cruiseschip ver buiten de haven van Belize City en het zijn de grote catamaran veerboten die vanochtend uit de haven gevaren zijn om de gasten aan de wal te tenderen. Nu begrijp ik dat deze boten speciaal als nevenindustrie van zulk een cruiseschip bestaan. Wat een impact heeft zulk een varend toeristisch circus. Dit land bestaat er bijna van. 700.000 Passagiers worden er per jaar op dit land losgelaten. Dikke portemonnees en bijna wereldvreemde mensen die zo snel mogelijk moeten genieten om na 14 dagen vakantie, een jaar keihard moeten werken.

 

We kiezen een diepe inham van het eiland Gallows Cay en zien op het einde van de inham een aantal verroeste verlaten bakken liggen. Er is niemand bij of omheen zodat we te snel aannemen dat ze verlaten zijn. In de buurt van deze bakken ankeren en liggen prima een beetje te lamballen als er een sleepboot aankomt. De kapitein, een in en in donkere man, komt naar buiten en vraagt vriendelijk of we ergens anders willen gaan liggen en adviseert een plaats op een kruising. Natuurlijk gehoor gevend halen we anker op en leggen aan op de nieuwe plek. De sleepboot zien we op en neer varen en vreemde capriolen uithalen maar als het puntje bij paaltje komt en hij vaart weer onze richting op met 6 bakken die als een slang zich achter hem uitvouwt. Hij mindert vaart om niet te veel golven voor ons te veroorzaken en vaart met een gillend alarm van de dieptemeter richting het rif. Ik sta een beetje perplex van de vakkundigheid van de kapitein en ook van zijn natuurlijke voorkomendheid. Later als hij weer terugkomt met twee bakken is het weer gas terug om ons niet teveel te storen. Klasse man! Een Manatee houdt de boel met ons in de gaten en komt zelfs nieuwsgierig bovenwater met zijn kop.

 

Ik gun de voet de extra rust en blijf zoveel mogelijk stil op de bank liggen. Na 1800 uur valt de duisternis in en even later komt de maan tussen de mangrovebosjes als een prachtige volle maan naar boven. Adembenemend mooi, het schijnsel van de maan op het wateroppervlak, de maan die de omgeving van de duistere takken verlicht. Tijd nemen om te kijken en te fotograferen. In de kuip blijven we de maan en de sterrenhemel bewonderen in een volledig stille wereld door iedereen verlaten geankerd in de rimboe.