Logboek 2019

Ocean Control

 

Zondag, 24 februari 2019

 

Caulker Caye

 

Jacqueline heeft zich ingeschreven voor een snorkelsessie op het rif. Vanwege mijn voet en hierdoor niet in een flapper passend blijf ik op de wal en gaat zij de wondere wereld onderwater verkennen. Ze komt terug met enthousiaste verhalen van gespotte zeepaardjes, haaien, roggen, barracuda's, kleine visjes en grote visjes, mooie kleuren en geen kleuren. Vooral het wuivende koraal met al zijn kleuren maakt veel indruk. Hier ben ik voor gekomen en heb het eindelijk allemaal gezien, zegt ze met enige trots.

 

Ik heb als een oude vent op de bank gezeten in het internetcafé en heb een lange conversatie met broer Rikus via WhatsApp. Het weerbericht controleren, het ziet er allemaal goed uit voor vertrek morgen of dinsdag. Na lang overleg besluiten we een nachtje door te varen omdat de eerstvolgende haven net buiten het bereik van het daglicht ligt.

 

Ik vind het helemaal niet erg om weer een wat langere tocht te zeilen en haast te maken op de geplande route naar boven. Jacqueline maakt veel werk van de navigatie en wordt een virtuoos met allerlei knopjes en ik hoor de piepjes en bliepjes uit de kajuit komen. Spacecontrol en Groundcontrol is veranderd in Ocean Control. De hoofd GPS heeft de route en de elektronische kaart heeft een update van de positie zo ook de handheld GPS. Alle apparaten geprogrammeerd op routes zodat de bereikte punten vanzelf overspringen van het ene naar het andere waypoint.

 

De stuurautomaat stuurt het roer en ik hoef alleen maar glazig over de golven te kijken en op tijd wakker worden bij aankomst. Het wordt allemaal steeds gemakkelijker met het varen op de zee. Waar is de tijd van gegist bestek, zonnetje schieten, lijnen op de kaarten en er dan toch nog minimaal 4 tot 5 mijl ernaast te zitten. Nu is er een nauwkeurigheid van 15 meter midden op de oceaan en bij aankomst in het aanloopkanaal, je kunt zelfs in de dichte mist met waypoints binnen komen. Een ervaring, tijdens dikke mist, met de waypoint van de Reeds almanak volgde ik de steeds veranderende tonnenlijn bij Stellendam het havenhoofd foutloos binnen. Alleen een probleem met mijn duim maar dat is een heel ander verhaal.

 

Door de kapotte generator is de koelkast en de diepvries uitgevallen. De kast is door Jacqueline brandschoon gemaakt en hebben alle spullen die bederven aan de vissen gevoerd. Dat was nodig want op afstand was de ingezette ontbinding waar te nemen. Goed dat het schoon is maar het verandert wel ons eetgedrag. De maaltijd is een combinatie van gedroogde pasta aangevuld met tonijn uit blik. Ook prima.

 

Tijdens het wegvaren met de bijboot van de dinghy-steiger zwemt een rog onder het bootje door. Met elegante vleugels wiekt de rog door het water. Een prachtig gezicht.