Logboek 2019

Mooie flos

 

Dinsdag, 19 maart 2019

 

 

Isla de Mujeres - 20º 55’943 N  085º 41’21 W

 

Afgesproken is dat de declarant om 08.00 mijn vertrekpapieren klaar zal maken. Ik zit op tijd in de ontvangstruimte maar geen declarant. Om 09.15 komt de man zonder excuus en doodgemoedereerd zeggen dat ik in het andere kantoor moet komen om de papierwinkel verder af te wikkelen. Ik maak geen commentaar omdat dit meestal in het proces averechts werkt. Stempelen, dollars schuiven en een uurtje wachten op nog meer stempels van de afdeling immigratie op het eiland.

 

Rond 11.00 uur zijn de papieren rond en kunnen we vertrekken. Voordat we definitief de wateren van het eiland uitvaren vaar ik voor een laatste groet langs het kantoor en ga de Destiny bedanken voor de teruggave van het rubber.

 

Om tien voor twaalf manoeuvreren we de Queen B tussen de nauwe doorgang door naar het bredere water. Vertrokken van het mooie Mexico. Wat een mooi land en wat een leuke mensen. Het is het duurste stukje Midden-Amerika wat we tegengekomen zijn, waarschijnlijk veroorzaakt door de grote aantallen passagiers op de Cruiseschepen en de duizenden Amerikaanse toeristen die hier hun vakantie vieren.

 

De zeilen vullen zich, maar even later valt de wind weg en moet de motor aan. Ik laat niets merken maar begin al snel te rekenen wat de consequentie is als de wind de hele rit wegvalt. De dames vinden het uitstekend want de zeeziekte blijft op deze manier uit en genieten van de zee met de langzaam verdwijnende kustlijn. Cozumel kan ik niet meer ontdekken in de verte en rond 17.00 zijn we alleen op zee en komt ook de wind in. Al snel varen we rond de 6 knopen met een heerlijke ruime wind uit het Noordwesten. Het thuisfront wordt met de satelliettelefoon op de hoogte gebrachte en Rikus de weerman meldt van een geweldig weergat dat we gevonden hebben om dit tochtje te varen, waarschuwt wel voor de stevige tegenwind voor zaterdag. Ik kan het niet laten om me zorgen te maken.

 

Om acht uur gaat het wachtsysteem in, de Queen B hobbelt over een vervelende golfslag met een wind die soms toeneemt tot een 20 knoop. Ik moet rond halftwaalf gaan reven om de gemoederen van de opgejaagde dame, de Queen B, te temperen. Voor het eerst dat ik ervaar dat het schip met meerdere handicaps vaart. Geen radar, geen gasaansluiting en zonder generator zodat koelkast er ook uitligt. Jammer, terwijl er zoveel mooie dingen wel goed functioneren zullen we er mee moeten dealen. Zal ook wel opgelost worden. Een grote vis gaat weer eens spelen met mijn haak en neemt na een droge knal aan de lijn het hele spul mee. Big Fish kan nu wel thuiskomen met zulk een mooie flos in zijn bek.