Logboek 2019

Vreemde landing.

Red Snapper
Red Snapper

 

Zaterdag, 9 november 2019

 

Vistomar.

 

De wandelschoenen staan te blinken in de achterkajuit en krijg zin om een flink eind te stappen. Ontsnappen aan de swell op de steiger en om het strand aan de andere zijde van de aanvoerweg te verkennen.

 

Het lijkt mis te gaan om het riviertje over te steken met dit hoogwater maar de brug naar iemands privédomein biedt uitkomst en ga via zijn erf naar het strand waar ik het lokale gebruik van het strand bewonder. Families met de deuren van de auto wijd open, radio knetterhard en grote flessen cola uitschenkend aan de kinderen. Zelf een Panama-biertje en de barbecue aan, geen beter leven dan een goei leven.

 

Wat verder door beland ik in de visserswereld en hebben ze een 50-tal Panga’s (vissersboten) waar ze met lijnvissen in de nacht, op stap gaan voor Red Snapper. Prachtige roze vissen die kracht en gezondheid uitstralen. De vissers hebben de vreemde gewoonte om met de buitenboordmotor volgas in volle vaart op het strand af te stormen en het zand als springplank te gebruiken, om zover mogelijk op het strand te landen. Een vrachtwagen pikt dan het lijntje op en trekt het hele spul verder het zand op.

In een rieten hok wordt de gevangen vis gewogen en verkocht. Ik geniet van deze rituelen en het is dan ook een drukke aangelegenheid van mensen die roepen, druk zijn, geld van eigenaren wisselen en de vis op de auto’s laden om te distribueren.

 

Verder stappen over het strand en verwonder me om het vieze strand dat verontreinigd is met stookolieresten terwijl de natuur gaat gewoon zijn gang gaat tussen het zwarte zand. Aalscholvers, reigers, steltlopers, visarend maken mijn tochtje afwisselend. Op het eind van het strand loop ik tegen een andere rivier aan en wandel terug om een pad te zoeken langs de weg naar het dorp San Carlos. 244 Jaar oud dorp met een aardig kerkje en veel mensen die op het marktplein staan te wachten op werk. Een auto stopt en wijst een tweetal aan om in te stappen. De mannen zijn blij dat ze wat kunnen verdienen.

 

Terug aan boord is het plan om gebruik te maken van het zwembad maar dat wordt een koud bad want er wordt 75US$ entree gevraagd. Dat is het me niet waard en taaien af. Jacqueline maakt een wandeling en bij de bar op het eind van de pier bel ik enkele mensen om bij te praten.

De donkere en dreigende wolken kondigen het onweer aan en vluchten uit de kuip naar binnen voor de regen.