Logboek 2020

Kikkers in de kruiwagen houden

Halberg Rassey 38, de boot van Fynn
Halberg Rassey 38, de boot van Fynn

 

 

Vrijdag, 24 januari 2020.

 

 

 

Vistamar

 

 

Bij het openen van de koelkast blijkt dat de compressor werkt maar geheel niet koelt. Zowel de vriezer als koelkast zijn ontdooit en moet nu meer eens goed overdenken wat te doen. Wegvaren zonder koelkast of eens zien of onze Cool-guy Alejandro weet wat een oplossing kan zijn? Ik bel Alejandro en leg hem het probleem voor. Met enig geregel en geschuif in zijn agenda weet hij vrij te maken om snel te komen kijken en te zien wat er aan de hand is. Ons vertrek wat om 09.00 gepland staat gaat niet door en wordt doorgeschoven naar vanmiddag.

 

Met zonnebril en gereedschap achter zich aansleurend komt hij op de Queen B af en begint voor hij aan boord is, aan één stuk door te praten. Met een drukcontrole wordt vastgesteld, dat het koelmiddel 404 is weggelekt. Ik voel me schuldig dat er weer een ijsberg aan de zuidpool is weggesmolten door deze actie, maar word gerustgesteld dat 404 ijsbergvriendelijk is en dat de pinguïns dit jaar honderden eieren extra zullen leggen.

Met een kwastje en zeepsop de leidingen insoppen om de luchtbellen op te sporen maar geen enkel resultaat. Alejandro schuift zichzelf op de kop in de koelkast en ik houd hem bij de benen vast om het te ondersteunen. Hoe ver kan een mens in een klein gat kruipen en dan nog met een lampje het sop bijlichten. Ik hoor een hoop gekreun en gezucht en na wat sleuren en trekken, rekening houdend met zijn rug trek ik hem weer uit de vrieskist. We vinden geen lek maar bij een tweede totale controle opper ik of hij het ventiel heeft gecontroleerd waar de controleslang aan vast zit. Ja zegt Alejandro, gisteren met enig spuug maar was oké. Hij schroeft de slang los om me het te laten zien en wat blijkt: Belletjes in opbollend langzaam tempo, vormen parels van zeepsop. Een heel verhaal omlijst de conclusie van wel en niet, weet niet en weet wel. Met een extra dop op het ventiel om het lekken van gas te voorkomen vult Alejandro het weer met Pinguïn vriendelijk gas en starten de boel op voor een proefdraai van een uur en blijkt allemaal goed te werken. Zou het nu opgelost zijn?

 

We spreken morgen af even contact te hebben of de koelkast zich goed gehouden heeft. Voor mij rest het weer inruimen van de bakskist, aflijmen van de extra regel boven de generator, schrobben van het dek en de kuip, uitprinten en scannen van een document voor de heren accountants, en maak een praatje met de buurman. Jacqueline nodigt Fynn uit voor een borrel vanmiddag.

 

Bij de haven geef ik aan dat ik morgen wil vertrekken en maar ze hebben het liefst dat ik morgen alles in één keer afreken. Het is crisis in de haven want bij een controle van de overheid is gebleken dat het verboden is om op de boten te bivakkeren. De havenleiding geeft dit bericht door aan de tijdelijke bewoners die onderhoud doen maar deze komen in opstand en Cesar krijgt de volle laag en bemiddelt tussen de bewoners, overheid en eigenaar van het resort.

Er is een tussenoplossing voor de huidige bewoners op de schepen maar in de toekomst mogen er geen schepen meer bemand zijn. Dit zal een groot probleem voor de haven gaan worden want het wordt nu een stuk minder interessant om uit het water te gaan. Daarbij komt dat er roerschade is ontstaan bij een te waterlating en dat de spullen die gebruikt worden niet geschikt zijn om uit en in het water te gaan. Al deze spanningen brengen ook de problemen op het kantoor naar boven en Maria neemt per direct ontslag. Ik heb te doen met César die als een jongleur de kikkers in de kruiwagen probeert te houden.

 

Fynn is een gezellige vent en praten een hoop bij over cultuurverschillen en overeenkomsten. Hij is opgegroeid in New York en later in San Francisco gaan wonen en heeft de easy way of life van de westkust overgenomen.

 

We plannen nu toch echt het vertrek, eerst morgen om 08.00 bij de dieselpomp, betalen en dan uitvaren.

 

Dol Drum voorbereiding

conserveringsmiddelen
conserveringsmiddelen

 

 

Donderdag, 23 januari 2020.

 

 

 

Vistamar Panama

 

 

Een appje dat Alejandro wat later is maar wel onderweg. We hebben het hele programma gezet op de afronding van de reparatie van de koelkast en hoop nu eindelijk dat deze afgerond kan worden. Alejandro praat en praat en maakt me steeds zieker met allerlei mogelijkheden die fout kunnen gaan en denkt zelfs nu, dat de klep van de pomp in de compressor kapot is. Met een extra stoot koelmiddel en een flinke klap boven op de pot slaat de koeler aan en begint zowaar met vriezen en koelen. Een mooie  -18 graden net achter de pot en een -13 graden in de vriezer. Met deze cijfers beschouw ik de reparatie als afgerond en laat hem de afrekening maken. Deze is niet mals en vind het een beetje overdreven maar kan niet meer terug. Nu maar hopen dat deze het blijft doen. Later blijkt de vriezer het niet te doen en ben heel blij met de vriezer die we uit Nederland hebben meegenomen als back-up.

 

Tijdens het boodschappen weten we nog niet dat hij hapert en doen net alsof er niets aan de hand is en kopen voor 40 dagen groenten, vlees en vis in. Trouwens, de kleine vriezer blijkt groter dan verwacht want krijgt de voorraad met porties allemaal gestouwd. Ondertussen afwikkelen van de todo lijst voor vertrek zoals opruimen en stouwen, windvaan installeren, een inslinger maaltijd klaarmaken, water laden, een watergoot in de bakskist inlijmen. Fruit in de netten en de groenten zoveel mogelijk uit elkaar houden.

 

De Canadezen komen afscheid nemen en nodigen hen graag uit maar zeggen beleefd dat ze het druk hebben en dat het helaas niet lukt, graag een uitnodiging op Gambier. Tot later.

 

Het is een hele toer geweest om vertrek gereed te komen en maken ons met een wasbeurt klaar om een hapje te gaan eten bij de Bogas Bar. Een hartelijk vaarwel wordt ons gewenst en weten dat we hier niet gemakkelijk meer terugkomen.

 

Morgen nog aftanken, de snelheidsmeter schoonmaken, een laatste scan van een documentje maken en weg zeilen. Ook voor het weblog zal er een tijdje windstilte of een “dol drum” heersen want het eerste mogelijke internet contact is over 3 of 4 weken.

 

 

De wereld aan je voeten

Van Panama naar het potloodpuntje is de eerste etappe van 2020
Van Panama naar het potloodpuntje is de eerste etappe van 2020

 

 

Woensdag, 22 januari 2020

 

 

Vistamar - Panama City – Vistamar

 

 

 

De aanval op de Panamese Bureaucratie, ik ben er klaar voor. Met fris gewassen en gekamde haren op stap naar Panama City en hoop dat het allemaal mee zal vallen want de gekste verhalen doen de ronde. 5 Dagen wachten voor een Zarpe, rekeningen van US$ 150, niet mogelijk zonder een agent, 40 $ en drie dagen wachten, het zijn allemaal tegenstrijdige of versterkende verhalen en vooral vertelt door Amerikanen. Nu is het wel zo dat de Amerikanen vaak achter gesteld worden bij in- of uitklaar procedures en dat komt waarschijnlijk omdat ze zelf zo moeilijk doen in de VS.

 

Om halftien staat de taxi klaar die ons naar de bus brengt. De taxi laat de bus stoppen zodat we de bus niet missen en kunnen dientengevolge meteen doorreizen. Achter het Albrook station stappen we in de bus die net een 5 minuten treiterend is opgehouden door een mevrouw die een paar doosjes in de auto moest laden. Geen enkele haast en empathie voor de situatie dat er een twintigtal mensen op haar staan te wachten. Bij de laatste halte op het eiland Armador uitstappen en komen bij een prachtige jachthaven die ons werkelijk is ontgaan toen we in Marina Playita lagen.

 

Met een paar verwijzingen en aanwijzingen komen we in de passagiershal van de Cruiseschepen en op de eerste etage worden we in een klein kantoor door een mooie sympathieke dame ontvangen. Met een glimlach vertelt ze dat we verkeerd zijn en dat we mee moeten komen. We volgen haar en in een kantoor op dezelfde verdieping begint een joviale man onze papieren te bestuderen. Ik laat hem de gemaakte kopieën zien en hij begint helemaal te stralen. Hij vraagt me de Crewlijst in te vullen en ondertussen vult hij de andere documenten in met de nodige vragen. Hij sluit de deur en vraagt een beetje gekunsteld om 25 US$ die ik hem overhandig. De deur gaat weer open en hij gaat naar de echte heren ambtenaren die de stempels mogen zetten. Hij komt vrolijk terug en heeft twee setjes documenten klaar. Een set papieren om de stempel in het paspoort te ondersteunen bij de mooie dame op het einde van de gang en het andere setje zit de Zarpe in die de weg vrijmaakt om uit Panama te vertrekken op weg naar de Paaseilanden. Mevrouw zet een stempel in het paspoort en wenst een goede reis met hulp van God. Binnen 20 minuten en direct alles geregeld is een meevaller van de eerste orde zeker na het rekening houden van alle horrorverhalen. Ik kom op internet nog een Nederlandse Bad Experience tegen die mijn glimlach alleen maar breder maakt.

 

We lopen alle watersportwinkels af om een Johnson impeller te vinden maar helaas geen rubberen kleinood en zal het moeten doen met de impeller die nu in de pomp zit. Jacqueline vraag naar een kaart van de Zuid Pacific en wordt door verwezen naar een boekwinkel op weg naar Albrook. Eerst een hapje en met de taxi komen we bij een echte kaartenwinkel met Admirality kaarten. In een boek wordt de kaart opgezocht en deze wordt via de computer en een printer ter plekke voor ons uitgedraaid. Kost een paar centen maar een echte zeekaart met een perfect overzicht. In de winkel kijk ik mijn ogen uit door de diverse kaarten en boeken. De wereld ligt hier aan je voeten. Scheepsboeken en gespecialiseerd voor de Grote Vaart. Golfberekeningen, scheepsconstructies, SOLAS-veiligheidsinstructie voor scheepssloperijen.

 

Met de taxi naar Albrook waar ik in de copyshop nog snel een aantal extra kopieën laat maken voor de volgende etappe.

 

We kennen de procedure voor het nemen van de bus en al snel zitten we in een mooi busje maar op het moment dat de chauffeur de bus van de handrem mag gooien ontaard deze in een Pappa Verstappen die alle obstakels weet op te zoeken. Grintbak, op het laats remmen, hoekige bochten en met een razende hoog in toerental rijden. De man om een perfecte zeeziekte te evenaren.

In de haven wordt het door de zachte wind in de kuip een heerlijke avond en blijven lang buiten zitten. Het nieuwe avontuur dient zich aan.

 

Een man van zijn woord

De ontbrekende spoel van de rechtse afbeelding.
De ontbrekende spoel van de rechtse afbeelding.

 

Dinsdag, 21 januari 2020.

 

 

Vistamar

 

 

 

"Morgenmiddag kom ik!" beloofd Alejandro, want in de ochtend zullen de twee spoelen binnen zijn vanuit de Verenigde Staten. Morgenmiddag begint bij mij om 1 minuut over twaalf en eindigt rond 1 minuut voor zes. Natuurlijk ben ik ongeduldig want het duurt me al veel te lang deze reparatie van een simpele magneetschakelaar en bedenk een andere mogelijke oplossing. Een simpele permanente magneet kan de klep altijddurend openen en de koude naar het vriesgedeelte sturen. Eerst maar eens afwachten of Alejandro komt met zijn schakelaars. Nog snel een berichtje via de WhatsApp in de trant: Can you manage it? zodat ik om aandacht vraag en niet te dwingend overkom.

 

Vanochtend met de taxi geprobeerd grote hoeveelheden water met prik te kopen en we vagen een heel schap leeg maar komen nog niet eens aan de helft van de benodigde hoeveelheid. In een andere winkel vind ik een alternatief in flessen van 1 liter maar ook die zijn niet toereikend aan het lijstje.

De Fransen daarentegen hebben Coronado tot alcoholvrij gebied verklaart want die hebben 1 fles wijn per man, 4 personen, voor 40 dagen ingeslagen. 160 Flessen en of pakken Chateau Migraine. Een enorme hoeveelheid boodschappen ten opzichte van ons zodat ik me Hollands zuinig voel met de score van de inhoud van 1 kruiwagen vol. De vakken worden nu op de Queen B gevuld en begin aan de voorbereidingen voor vertrek.

 

De zeilen aanslaan en borgen, de uithouder nalopen en voorzien van nieuwe lijntjes, de bulletalie in orde maken, de 12 volt aansluiting maken voor de waterkoker. Dit moet een snelkoker zijn op 12 volt maar is eerder een langzaam-koker met een dikke 10 ampère stroomafname. Water koken op deze manier is geen oplossing. Het is een wirwar van lijnen en klapperende zeilen maar het zeilersbloed begint te borrelen, Ik wil weg!

 

Vijf voor zes staat Alejandro bij de boot. Het is een man van zijn woord maar vertelt dat de spullen binnen zijn maar nog even langs de douane moeten en deze worden morgenmiddag vrijgegeven. Hij belooft dondermorgen eerste werk langs te komen voor de afronding van de reparatie. Een oplossing om tijd te winnen is om morgen alvast in Panama City te gaan uitklaren. Fynn de buurman brengt me op voorhand al van slag omdat hij zegt dat het wel 5 dagen kan duren voordat de procedure is afgerond. Met een duaal gevoel sprokkel ik de papieren bij elkaar en zet de tas alvast klaar om morgen te vertrekken naar de Douane en Immigratie bureaucraten.

 

 

Openbaar vervoer

metro Panama City
metro Panama City

 

Maandag, 20 januari 2020.

 

 

Vistamar

 

 

Openbaar vervoer is uitstekend geregeld in Panama. Het heeft enige handleiding nodig maar als je de regeltjes en hindernissen even door hebt dan is het een ideale manier van reizen. De metro en het kleine busje brengen ons al snel in Coronado en kunnen direct winkelen om het avondeten en internet bijeen te sprokkelen. De taxi brengt ons naar de Queen B.

 

Vanochtend heel luxe aan het hotelontbijt uitgebreid zitten koffie te drinken. Na het ontbijt op de kamer de krant lezen en breken tegen 11 uur op en checken uit. In de Japanse elektronica zaak is het me te druk en krijg het idee dat iedereen voordringt zodat ik maar snel verdwijn om ergernis te voorkomen.

 

Naast de winkel is de ingang van de Panama Metro. Deze metro verbindt de noord en oostzijde van de stad naar het centrum. De eerste lijn werd op 5 april 2014 geopend. De metro is gebouwd om het grote verkeersinfarct van de stad op te lossen samen met een soort van Metro bus-systeem. De metro begint om 05.00 uur en eindigt om 23.00 uur. Panama metro is een onderdeel van een nationaal masterplan om uiteindelijk 10 metro/bus lijnen te bouwen. Er zijn nu 2 metro lijnen klaar op een kleine verbinding na. De verbinding naar het vliegveld Tocumen. In totaal gerealiseerd 15,8 Kilometer en een traject van 9,8 kilometer met San Miguelito als wissel tussen de twee lijnen.

 

De overheid heeft een tender uitgeschreven om de lijnen te bouwen, gewonnen door FCC uit Spanje. De overheid van Brazilië en Taiwan hebben de investeringen gedaan. Verschillende bedrijven werken samen om het project klaar te krijgen, denk aan de leveringen van extra viaducten, elektronica van het systeem, brandbeveiliging en treinstellen. De totale kosten van het project lijn1 bedragen 3,2 miljard US$ en van lijn2 2,2 miljard, maar deze loopt uit met een 900 miljoen.

 

Wat een prachtig project is dit, aannemer Odebrecht, bekend van enkele omkoopschandalen in Brazilië is één van de aannemers met FCC uit Spanje als hoofdaannemer. Uiteindelijk plant men 10 lijnen(combinatie van metro en troleybus) en de aansluiting mat Tocumen vliegveld. De Japanners hebben het vervolgproject overgenomen ze plannen en tekenen nu lijn 3. Het zijn immense investeringen die een groot probleem in de stad moeten oplossen. Het verkeer staat de hele dag in een grote worst door de stad en de ruimte die gecreëerd wordt door het openbaar vervoer wordt al snel tenietgedaan door de groei van welvaart en hierdoor de toename van de auto.

 

Aan boord bij de Queen B vervang ik de oude vlag voor een nieuwe, controleer de zekering van de ankers en pak de ankerlier met folie in om bij slecht weer eindelijk eens van het zeewater via de ketting naar de bilge af te zijn. Het is prima weer, bewolkt zodat de zon weg is, de temperatuur is beheerst door de bries over het zeewater. Het is in de kuip goed uit te houden.

Bezinning

Casa Sucre
Casa Sucre

 

Zondag, 19 januari 2020

 

 

Panama City

 

 

Rondstruinen langs de winkels met neergelaten ijzeren rolluiken. Weinig verkeer op de weg en de wind speelt met de bladeren en de losse papiertjes op straat in de hoeken van de gebouwen. Zondagochtend-sfeer waar we duidelijk te vroeg zijn om iets van een bruisende levendige stad te merken. De meeste winkels openen om 11 uur en wij staan braaf gewassen en geschoren rond 10 uur voor de verlichte winkelruiten. Bij de enkele vroege open winkels scoor ik dan eindelijk mijn sokken. Met sokken in de tas wandelen met een omweg door de straten naar het metrostation waar we de metro nemen voor Cinco de Mayo om het oude stadsgedeelte te bezoeken. Een Unesco verklaart gebied en waar het gelukkig wat levendiger is dan het stadsgedeelte waar we net vandaan kwamen.

 

Rond de kerken is het extra druk en lopen enkele rijkversierde kerken in en nemen de tijd voor een kleine bezinning. Een klein moment voor bezinning of een kleine bezinning het is maar net hoe je het uitlegt. Een vrouw op leeftijd weet op het altaar met zang en guitaar een prachtig moment te maken en raakt de gevoelige snaar, wat een mooi moment.

 

In een van de bekendste koffietenten van Maps.me , Casa Sucre, drinken we koffie. Het valt me op dat de wereld zo snel is veranderd en dat de websites Maps.me, Google, Expedia, Viator, Tripadvisor en nog een aantal clubs het toerisme en het gedrag van de bezoekers gaan bepalen. De bars en restaurants die niet mee willen betalen aan deze organisaties vallen buiten de boot en worden niet vernoemd en gaan ten onder, hoe mooi en hoe goed ze ook mogen zijn.

 

Met een flinke wandeling terug naar het hotel langs de skyline van Panamastad en krijgen op deze wijze de beweging die ons volgens het elektronisch horloge in balans moet houden. Ook hier worden we aangestuurd en gestuurd door clubs zoals Huawei, Garmin, Polar, Samsung enz.

 

Bij een Indiaas restaurant een heerlijke hap en zo reizen we gastronomisch door de wereld als globetrotters.

 

 

Binnenlokkers

restaurants om de markt heen
restaurants om de markt heen

 

Zaterdag, 18 januari 2020

 

 

Vistamar – Panama City

 

 

Wachten duurt lang en daarom een “break” ingelast voor wat afleiding. Panama City is niet spannend maar ik voel me redelijk thuis in de grote stad. Met de taxi van de haven naar de bus stop en stappen direct over in de bus naar de stad. Gaat allemaal vanzelf en het kost weinig. Onderweg een klein oponthoud door de wegwerkzaamheden maar dat is ook het enige te melden van de rit.

 

Van het grote busstation met de metro naar “Cinqo Mayo” en laten ons et de taxi naar de Vismarkt brengen. De markt is niet zo groot maar de tientallen restaurantjes om de markt heen maken het groot. De diversiteit van de vis valt me tegen maar het blijft altijd een mooi gezicht. Er ligt een snoek van een dikke meter met zijn laatste kans om mooi te wezen. Het gaat er ontspannen aan toe in tegenstelling tot de binnenlokkers voor de restaurants. Bij elk terras met plastic stoeltjes en formicatafels staan ze met een menu in de hand. Ik probeer een eigen keuze te maken maar val toch ten prooi aan een mooie lach van een donkere dame die ons met zichtbaar plezier en charme naar de tafel brengt. Speciaal voor ons de ventilator aan zet en de drankjes komt brengen. Ik kom uit de strijd met een heerlijke vissoep en een gebraden rode baars. Lekker gegeten maar met een te dik gevoel. We lopen de calorieën eruit via de boulevard en worden ondergedompeld in oceaanzicht, havenzicht met vissersbootjes en de wondere wereld van de architectonische pracht van de wolkenkrabbers.

Een bijzondere sfeer.

 

In het hotel inchecken en het zweet afspoelen in het zwembad, een dutje en wandelen tegen de avond de stad in. Drukke winkelstraten en de app Maps.me stuurt ons naar “Beiroet”. Een restaurant met een uitgebreide kaart en de foto’s op de kaart bepalen je keus. Met een hap uit de scheepskas gaan we bij een koffietent langs de weg een koffie drinken waar we een gezellige babbel maken met een Nederlander met Braziliaanse partner die zich tijdelijk wil vestigen in Panama. Ik kan het me wel voorstellen want het is hier allemaal prima te doen als je een paar centjes te besteden hebt, niet eens zo heel veel voor Nederlandse begrippen.

 

Een wandeling terug langs de Skyscrapers met een fles water in de hand om de nacht door te komen.

 

Expeditie

Vrijdag, 17 januari 2020

 

 

Vistamar

 

 

 

Rond 09.00 uur word ik wakker gemaakt en schrik van de tijd. De laatste tijd is het of er een hand boven me wordt gehouden en val heerlijk weg. Dat is voor mij een zeldzaamheid en geniet ervan. Jammer dat de ochtend een eind op scheut is want koffie met ontbijt, internet, nieuws, slaan een gat in de dag. Deze dag gebruik ik om de radar aan te sluiten maar is tevergeefs geweest. Minutieus en precies gewerkt volgens mij maar bij het opstarten van de radar komt wel scherm echter geen draaiend beeld. Ik laat het nu even voor wat het is en ga over tot de andere soldeer klussen zoals de lampjes op de veiligheidmiddelen, de drijvende locatie lamp vast aan de hoefijzerboei, het lampje op de joon, de verzameling zaklampen. Doormeten van de batterijen want kapotte of legen “Pilen” daar heb je niets aan.

 

Kom vandaag niet van boord en ben het druk genoeg geweest toch blijft tijdinvulling veroorzaakt door het wachten op de onderdelen. Met pijn in het hart kijk ik naar de wind want die had ons zo ver weg kunnen blazen en nu is het afwachten of deze volgende weeg er ook nog is.

 

De satelliettelefoon testen en opstarten, de familie laten weten hoe het werkt en met welk nummer. Jacqueline is druk met routeplanning en komt met verschillende opties. Www.windy.com, de kaarten in het gemeenschappelijk lokaal, de boordbibliotheek moeten leiden tot een soort reisgids met veel onzekerheden. Mooi, en zeker nodig maar ik wil wel weer eens wat zien en stel voor om morgen naar Panama City te gaan voor de afleiding. De stad is niet spannend maar er zullen toch zeker nieuwe dingen te beleven zijn.

 

Veiligheidsmiddelen zijn niet alleen de lampjes vervangen maar zijn een onderdeel van een breed pakket waarin de volgende onderwerpen een belangrijke rol spelen: Stabiliteit van het schip zoals oprichtend vermogen, oceaanwaardig keuring zoals CE-A categorie, volledig afsluitbaar zijn met een goede zelflozende kuip, technische eisen voor de motor, brandstofvoorziening, elektrische inrichting, lenspompen, goedwerkende navigatiemiddelen en navigatie verlichting, staand en lopend want en het beslag in goede conditie, reddingsvlot, goed ankergerei en ketting, brandbestrijdingsmiddelen, grabbag, EHBO middelen, voedingsmiddelen, drinkwater, marifoon, satelliettelefoon, Epirb.

 

En dan hebben we nog niet over de vaardigheden van de bemanning en schipper gesproken, navigatiekennis, bemanningslijst, logboek, eigendomspapieren, zeeziekte, zwemvesten, kleding.

Nu dit allemaal opgesomd wordt besef ik dat je de hele dag bezig bent met veiligheid en dat onderhoud de sleutel is van je veiligheid. Het lijkt wel een expeditie.

Opvoedkunde door dame van lichte zeden

Solderen
Solderen

 

Donderdag, 16 januari 2020

 

 

Vistamar

 

Maria, van de afdeling administratie, brengt ons naar de stad. Ze zit heerlijk te babbelen, te teksten en probeert de auto recht te houden. Ze blijkt een Venezolaanse arts te zijn die werk en bestaan heeft gevonden in Panama. Ze vertelt met een brede lach van haar avonturen in Amsterdam samen met haar zoon. Een dame van lichte zeden kaapte bijna haar zoon, zeggende dat ze het heel bijzonder vindt dat een moeder voor een goede opvoeding zorgt. Maria straalt terwijl ze het verhaal vertelt.

 

Bij Do-It stappen we uit en verkennen nu een geheel ander winkelgedeelte. Meerdere eetzaken en terwijl we een ijsco aan het eten zijn ontmoeten we de Canadezen uit Shelter Bay. Een praatje en blijken al een maand in de haven te liggen, hoe kun je elkaar mislopen.

 

Met twee zakken en een rugtas met boodschappen komen we bij de boot uit en is het verder stouwen van de spullen. Meteen neem ik de verbinding van de radar in de waterpomp kast ter hand en soldeer de 12 met 12 draadjes aan elkaar. Na deze verbinding smelt ik nog een las en nu van 12 draadjes naar 10 draadjes. Isoleren, inpakken en de bescherming herstellen. Morgen de aansluiting met het schakelpaneel maken.

 

 

Ontruimen of opruimen

de klusser
de klusser

 

Woensdag, 15 januari 2020

 

 

Vistamar

 

Klussen dag met de todo-bijbel in de hand rommel ik met drie klussen tegelijk omdat het zo efficiënt lijkt. Opruimen van de spullen daar gaat de meeste tijd inzitten en het lijkt net of ik de hele dag aan het ruimen ben.

 

De 4 jerrycans moeten zeevast gestouwd worden en daar is een algemene oplossing voor. Een lat die tegen de verstaging en de scepter klemgezet wordt zodat de kannen een recht vlak hebben om gezekerd te worden. Philippe de Italiaan heeft zijn motorkrat achter de Queen B geparkeerd en daar zitten twee latten op van 90 centimeter. Precies de maat maar om deze nu kaal en onbewerkt op het mooie dek van de globetrotter Queen B zetten gaat me te ver zodat uit de kast een pot groene verf opgeduikeld wordt. Dat gaat zo: Kussen uit de bank, de lege potten en doosjes weghalen, de medicijnen in dozen eruit, de mat ter bescherming van de watermaker eruit, naaigerei verplaatsen, keukenpapier weg schuiven en dan de klep openmaken, de poetslappen eruit, de zak met krabbers en staalborstel, de zak met reserve stouwbanden, de zak met schuurpapier, de schuurmachine, de zak met kwasten en dan eindelijk de pot met verf onder in de kast. De hele zwik terug op de verf, kwasten, schuurmachine en schuurpapier na. Moet je blij zijn dat je niets vergeten bent want dan gaat de procedure gewoon opnieuw.

 

Op de steiger meet ik de lat uit en boor de gaatjes ter bevestiging en verf de latten groen. Tijdens het drogen van de verf kan ik het zonnepaneel vervangen, radarscherm passen op de kaartentafel, de kabel doortrekken van het schakelpaneel naar de filterkast, via de achterbanken naar beneden om in de kast van de waterpomp uit te komen waar de elektrische aansluitingen van de radardome hangt.

Op de steiger word ik door een Duitse Krankenschwester aangesproken die voor een jaar in Australië wil gaan werken en of ik dan op haar boot wil passen. Ze raakt me telkens aan maar laat me niet verleiden en moet er niet aan denken om hier nog twee weken te moeten blijven, laat staan een jaar. Ik verwijs haar door naar Fynn de buurman.

 

In de avond lekker een cool down door te gaan zwemmen en blijf heerlijk in de kuip hangen om als Sinterklaas de voorbij slenterende collega schippers goedenavond te zwaaien.

 

Dutch Underwater Army

 

Dinsdag, 14 januari 2020

 

 

Vistamar

 

 

 

Rijsdienst voor ondernemend Nederland: Britten hechten veel waarde aan beleefdheid en sociale conventies. Houd daar rekening mee. Kom niet te laat en respecteer hiërarchie. Britten vinden het ook belangrijk om er netjes uit te zien.

 

De taxiservice om 11.00 is weer eens op zijn Panamees geregeld. Pas om elf uur wordt er gekeken hoeveel liefhebbers er zijn en dan wordt een taxi gebeld. 10 Mensen en 1 taxi is vragen om vervelend gedrag en ik vraag Cesar direct om meerdere taxi’s te bellen. John de al beschreven stoïcijnse Engelsman van zondag komt om elf uur aan terwijl wij al vanaf 10.45 uur aan het wachten zijn met nog een Canadees stel. Je voelt het al aankomen, de taxi komt en John zit als eerste in de taxi. Ik spreek hem erop aan maar reageert niet en blijft zitten. De Canadees kan zijn woede niet inhouden en wil John te lijf gaan, gelukkig springt een medeschipper tussenbeide. John blijft zitten en gaat asociaal en zonder enige etiquette op weg naar Coranado. Wij missen de taxi en moeten met het busje naar de stad. Fouten bij de organisatie lokt dit walgelijke asociale gedrag uit. Nummertjes trekken volgende keer of een intekenlijst met volgnummers zoals in Shelter Bay.

 

In de stad lopen we naar de winkel met zonnepanelen en reken af, het paneel wort meteen afgeleverd bij de haven. Van de panelen naar Novey en vervolgens naar Abernathy waar ik een speargun koop. Zogenaamd instapmodel en ben voor 85 US$ onderwater gewapend. Dutch Underwater Army heb ik mezelf benoemd en elke kwakbol die ik tegen kom gaat op de korrel met mijn harpoen. Jacqueline zal moe worden van het bakken.

 

Van de watersportwinkel naar de schoenwinkel en Jacqueline koopt een paar slippers die chique gedragen kunnen worden onder een jurk. Ik verwonder me over de uitgangspunten maar kan haar niet betrappen op een ongedefinieerde aankoop. Na de slippers de supermarkt en de koffiewinkel met kaneelkoek. Met de taxi terug en tref het paneel in goede staat alsmede twee gevulde gasflessen. Ben blij met mijn gas maar verwonder me dat een overjarige gasfles zonder problemen wordt gevuld. De gasproblemen zijn sinds Mexico ontstaan maar gelukkig kunnen we nu weer zonder zorgen koken.

 

Uit zijn gewone doen

Doldrums
Doldrums

 

 

Maandag, 13 januari 2020

 

 

Vistamar

 

 

 

De telefoon rinkelt en zie op het scherm dat het Alejandro is. Fijn om te horen dat hij verschillende onderdelen bijeen heeft gesprokkeld maar de selenoids zijn helaas niet te krijgen in Panama en deze moeten uit de VS komen. Amazon is de nieuwe voorraadhouder geworden en is zo gemakkelijk dat het bijna geen zin heeft voorraden aan te leggen. Panama heeft heel weinig onderdelen op voorraad. Als Amazon of andere postorderbedrijven een snelle levering weten te garanderen dan heeft een onderdelenmagazijn geen zin meer. Helaas zijn mijn selenoids bij een andere leverancier en deze beloofd een wachttijd van 10 dagen. Door dit ene telefoontje schuiven onze plannen voor vertrek, een week op. Vervelend maar niet zeuren, we liggen in een mooi land met heerlijke temperaturen en krijgen meer voorbereidingstijd voor het definitieve vertrek.

 

Jacqueline houdt zich bezig met het wassen van de schoten en voor mij is de hoofdmotor aan de beurt. Dieselfilters, oliefilter wisselen en de koelvloeistof verwisselen. De koelvloeistof of antivries komt grauw uit de motor en realiseer me dat ik deze nog nooit vervangen heb zodat het tijd wordt. Antivries voor de tropen erin. Na het starten van de motor klinkt de boel weer als muziek in de oren. Een priegel klus met allerlei hindernissen zoals de oliefilter vervangen op een onmogelijke plaats tussen motor en motorkast. Plastic zakje om de filter, snel losdraaien en kantelen, zakje dicht sealen en dan als een puzzel met olievette vingers de filter met zak tussen alle obstakels laveren. Deze keer valt de knoeiboel mee en ben een beetje trots dat het zo snel is verlopen.

 

De dagelijkse boodschappen maar nu meer van technische aard zoals 4 jerrycans van 25 liter extra diesel om de Intertropische convergentie zone te overbruggen. Deze Intertropische convergentiezone is de zone met stijgende luchtbewegingen in de buurt van de evenaar of ook de Doldrums genoemd naar een 19e -eeuwse uitdrukking uit de Engelse taal met de betekenis “uit zijn gewone doen”. De ICTZ verplaatst zich gedurende het jaar onder invloed van de zonnestand, de ligging ijlt ongeveer twee maanden na op de hoogste stand van de zon. De zone is zeer instabiel en brengt vaak natte perioden met buiig karakter en daartussen droge dagen. Deze warmte resulteert in stijgende, vochtige lucht, lage luchtdruk, buien en krachtige onweerswolken, en hier ontstaan dan de cyclonen en tropische stormen. Deze zone kent ook de rustige tijden en dan is het zowat windstil soms dagen of weken zeer zwakjes waaien of helemaal gaan liggen.

 

Einde van de middag zwemmen en koken met het laatste gas uit de fles. Na het eten breng ik de flessen naar het havenkantoor en hoop deze morgen rond het middaguur terug te hebben.

Vrije nieuwsgaring

Waterline yachts
Waterline yachts

 

Zondag, 12 januari 2020

 

 

Vistamar

 

 

 

Zondag rustdag. Uitslapen en op het gemak ontbijten. Vandaag geen monteurs en het is best zo om even kalm aan te doen. In mijn hoofd valt alles een beetje op zijn plaats en ga ervan uit dat aanstaande dinsdag al het reparatieleed is geleden. In Nederland heb ik de krant opgezegd en moet nu aan vrije Nieuwsgaring doen. Nu.nl en nos.nl zijn de informatieverschaffers om niet helemaal een simpele zeilzwerver te worden. Het is wennen want de moord en doodslag, leuke verhalen, erotiek en de dagelijkse missers die het lezen van een krant afwisselend maken is er niet meer. Er is tijd vrij om een boek te lezen en geniet met volle teugen van het nieuwe boek Cleopatra geschreven door Alberto Angelo. Een aardige beschrijving over het politieke- en privéleven van Cleopatra.

 

Het is natuurlijk lekker om in de kuip te hangen maar er komt een moment om even de benen te strekken en we lopen over de steigers en kijk bewonderend naar een Waterline Yacht. Nooit van gehoord maar de schipper ziet ons het schip bewonderen en nodigt me uit om binnen te kijken. Een klassiek ingedeeld jacht met de kaartentafel op hoogte zodat er vrij zicht ontstaat rondom. De schipper is volop aan het repareren en vraag me af waar ik dat meer gezien heb. Bij hem is de watermaker stuk, de koelkast heeft maar 1 stand en nog enkele andere problemen.

 

Waarschijnlijk heeft hij, niet voor niets, een complete werkplaats in het achterschip. Mooi schip en zal wat huiswerk gaan doen om hier meer van te weten. Van de steiger naar een heel luxe motorschip in de orde van 10 miljoen. Hoe kan het ook anders en best leuk gevonden heet het schip “Big Fish”. Eigenaar is van boord en de bemanning is druk met repareren. Van de steiger naar de bootyard en zien Chance te water gaan van ene John uit London. Stoïcijns laat hij het gepriegel en amateurisme van de kraandrijver over zich heen komen en vaart met een aristocratische houding weg. De stootwillen slordig om de boot en enkele lijnen in het zog zonder zich druk te maken dat deze in de schroef komen.

 

In de avond een hapje in de kroeg en worden als stamgasten ontvangen.

Mee mauwen

Meezingen
Meezingen

 

Zaterdag, 11 januari 2020

 

 

Vistamar

 

 

Karaoke is een muzikaal vermaak tijdens het eten of uitgaan en een gebruik in Japan. In de jaren 70 werd zanger Saisuke Inoue gevraagd om bandjes van zijn liedjes zonder zijn stem te maken. Hij verhuurde deze opnames met een soort jukebox zodat de eerste Karaokemachine zijn intrede deed. Nu wij tijdens het eten uitgenodigd worden om een liedje aan te vragen en zelf mee te gaan zingen weet ik al hoe laat het is. Mijn Chinese herinneringen spelen op en geef aan met een vriendelijke lach dat ik niet mee doe. Kan trouwens helemaal niet zingen. De muziek wordt knetterhard gezet en een aantal gasten beginnen mee te mauwen totdat een paar Chinese eters zich ermee gaan bemoeien werd het voor mij tijd om van de tafel te vluchten. Zonder koffie of toetje lopen we hand in hand in de maneschijn genietend van de rust en de stilte.

 

Vandaag een drukke dag gehad met wisselende successen. De generator loopt en ben driedagen aan het sleutelen geweest omdat de Fisher Panda dealer verkeerde impellers heeft meegegeven. Het profiel was hetzelfde maar het asje is te dik en daarom kwam de impeller niet tegen de achterwand van de pomp. Dankjewel heren/dames van de dealer. De koelkast blijkt wat meer mankementen te hebben dan verwacht en er ontstaat bijna brand na het opblazen van een selenoid. Dit is een magneetsluiting voor de koelvloeistof naar de koude accu in de vrieskist. Alejandro moet onderdelen halen en komt dinsdag terug, wordt vervolgd.

 

In de kuip eindelijk eens een moment rust en geniet van de stevig waaiende wind die een aangename koelte weet te maken. Bij Soto het gasvul-probleem aangehaald en hier maken ze geen probleem van een overjarige fles om te vullen. Ik spreek af om de flessen volgende week te brengen.

Er lijkt weinig gebeurt maar alles valt op zijn plek en heb er vertrouwen in dat volgende week alle voorbereidingen voor het vertrek klaar zijn. De wind staat flink door en denk dat de wind ons toch in de haven zal houden. Om met 6-7 Bft te vertrekken zie ik niet zitten.

 

Scheurbuik

Overzicht van de grote overtocht
Overzicht van de grote overtocht

 

Vrijdag, 10 januari 2020

 

Vistamar

 

Met frisse wanhoop sluip ik weer naar mijn hok waar in de diepte de generator me zo verschrikkelijk weet te treiteren. Vannacht weer enkele denkmomenten gehad en besluit nu de waterpomp los te halen. Zaag een stuk uit de geluiddempende koffer om de handjes niet teveel te laten lijden en de moeren met een pijpsleutel bereikbaar te maken. Het gaat buiten verwachting gemakkelijk en binnen een halfuur heb ik de waterpomp in de hand en begin deze te demonteren om te controleren. Constateer dat er een stukje messing los is gesprongen uit de binnenbehuizing. Gelukkig heb ik nog een reservepomp en maak deze weer gangbaar door wat vet en olie. Nieuwe impeller erin en terug op de motor. Motor starten en krijg geen water uit de uitlaat. Je kunt vloeken en tieren maar schiet niets op. Nu check ik alles van de buitenkraan naar de waterfilter en de leidingen naar de pomp. Overbrug de filter door een slang rechtstreeks op de pomp aan te sluiten en ik weet nu zeker dat de pomp of de pompjes niet werken. Zou de impeller niet goed zijn?

 

Technische boodschappen en de aanvulling van de rantsoenen voor een komende 40 dagen. Rekening houden met het slechtste scenario want anders krijg je honger of dorst bij verkeerd calculeren. Jacqueline is er druk mee en laat het graag aan haar over want het valt niet mee om alles zo uit te kienen.

Na de boodschappen de vrieskist installeren, de airco filters schoonmaken, gasflessen overhevelen, familie bellen want er is nog internet. Bij informatie van de uitreis documenten moeten we naar Panama-City en dat kan wel eens uitlopen tot een 72 uur voor de overhandiging van een Zarpe.

 

Wat betekende dat voor een paar eeuwen geleden?

 

Reizen over zee, dat was een paar eeuwen geleden een onzeker avontuur. Een schip kon in een storm terechtkomen, op de rotsen lopen, door zeerovers worden overvallen, of last hebben van aanhoudende windstilte, waardoor het dagen- of wekenlang doelloos ronddobberde. Voedsel en drinkwater waren tijdens die maandenlange reizen aan bederf onderhevig, zo getuigt een fragment uit de geschiedenismethode Er is geschied:
"Drinkwater werd bewaard in houten vaten. Het duurde niet lang of het werd groen en begon te stinken. De maaltijd bestond uit hard scheepsbeschuit, erwten of bonen en gezouten vlees. Halverwege de reis was het meeste al bedorven. Geen wonder dat er ziekten uitbraken aan boord. Vooral de scheurbuik was gevreesd."
 

Als een zeeman getroffen werd door scheurbuik, dan had zijn laatste uur geslagen. Het is een afschuwelijke ziekte, waarbij het bindweefsel degenereert, met bloedend tandvlees als gevolg, loszittende tanden, en een naar verrotting ruikende adem. Andere symptomen zijn  apathie door bloedarmoede en lichamelijke zwakte. Oude wonden gaan open en breukvlakken van geheelde botbreuken laten weer los.  Als de ziekte niet behandeld wordt, leidt het tot een langzame en uiterst pijnlijke dood. Historici hebben voorzichtig geschat dat scheurbuik voor meer doden op zee zorgde dan stormen, scheepsrampen, zeeslagen en alle andere ziekten bij elkaar. Meer dan twee miljoen zeelieden zouden aan scheurbuik zijn bezweken in het tijdperk van de
zeilvaart. 


Juist omdat de ziekte zoveel doden onder zeelui veroorzaakte zou je denken dat de scheepsautoriteiten er alles aan gelegen was om de ziekte snel onder controle te krijgen.  Maar niets is minder waar: het leven van een gewone zeeman was in die tijd van nul en generlei waarde. Het heeft uiteindelijk eeuwen geduurd voordat er een oplossing was voor dit medisch raadsel, zo blijkt uit het boek ‘Scheurbuik’ van Stephen R. Bown. Hij beschrijft hierin hoe het middel tegen scheurbuik wordt gevonden, verloren raakt en opnieuw wordt ontdekt. 

James Lind, scheepschirurgijn in dienst van de Britse marine, toont in 1747 aan dat de gangbare behandelingen met zeewater, azijn en vitrioolelixer geen remedie bieden, en sinaasappels en citroenen wel. Maar het ontbreekt Lind aan invloedrijke contacten bij zowel de marine als onder medici en dus wordt er nauwelijks iets met zijn bevindingen gedaan. Bovendien past de remedie van Lind niet in het gangbare medische denken, waarin de theorieën van de beroemde Nederlandse arts  Herman Boerhaave de boventoon voeren. Boerhaave ziet ziekte als een vorm van onbalans tussen de lichaamsvochten bloed, slijm, gele en zwarte gal. De ideeën van Lind, die op proeven uit de praktijk gebaseerd zijn, passen niet in die theorie. Het gebruik van citroensap raakt in de loop van de achttiende eeuw zelfs helemaal uit de gratie. Een ramp voor zeelui, want juist in de achttiende eeuw neemt het scheepvaartverkeer in omvang toe. Dat betekent langere reizen met grotere schepen met meer zeelui aan boord. Scheurbuik neemt steeds ernstiger vormen aan. 
 

Als James Cook rond 1775 aantoont dat verse groente en fruit scheurbuik kunnen voorkomen, weet scheepsarts Gilbert Blane de overheid over te halen om schepen met voldoende citroensap te bevoorraden. Blane kent het onderzoek van Lind en weet dankzij zijn goede connecties de hoge heren ervan te overtuigen dat scheurbuik meer slachtoffers maakt dan zeeslagen. Hiermee komt de oplossing voor scheurbuik in zicht. Tegenwoordig hoef je zelfs geen sinaasappels en citroenen meer te eten om de ziekte te voorkomen, en kun je gewoon volstaan met de inname van vitamine C-tabletten. Die tabletten bevatten ascorbinezuur, en die benaming is afgeleid van het woord anti-scorbitum, Latijn voor anti-scheurbuik.   



 

 

Belgische Noodvlag

Veiligheidsmiddelen
Veiligheidsmiddelen

 

Donderdag, 9 januari 2020

 

Vistamar

 

 

Hoeveel uur zijn er zuchtend met het hoofd in de generatorkist vorig jaar versleten? Hoeveel uur zijn er nog te gaan. Probleem is nu dat er geen water opgezogen wordt zodat de conclusie is dat het waterpompje kapot is. Scheurtje of het lager laat lucht door want het afgelopen jaar zijn er drie riempjes gesneuveld van een euvel dat niet te achterhalen is geweest en nu geen aanzuigend vermogen.

De motor doet ook vreemd maar na het stellen van de kleppen loopt deze als een zonnetje. Waterpomp probleem blijft onopgelost en zal morgen de pomp vervangen. Nog een paar uur in de bakskist. Vanochtend Alejandro op bezoek geweest voor de koelkast en komt zaterdag terug voor een nieuwe condensator, bijvullen van koelvloeistof en volledige onderhoudsbeurt. Kost een paar centen maar moet er dan vanaf zijn, hoop ik.

 

De Italiaan houdt me staande en begint een geweeklaag over de onheuse behandeling die hij krijgt van de Marina en moet vanaf 15 januari 40 % meer gaan betalen omdat het dan hoogseizoen is. Steen en been klagend en zegt dat hij niet in staat is te betalen. Hij begrijpt er niets van, ligt al 8 maanden hier en is alleen maar aan het repareren en niemand heeft last. Goede huurder volgens hem en nu de aankondiging voor de extra rekening terwijl de motor niet gemonteerd is. Hij kan geen kant op en loopt zuchtend verder.

 

Doorgaan met de eigen problemen en niet de last van de anderen meenemen. Bij het koken blijkt de gasfles leeg te zijn en moet de sleutels opnieuw uit de zak halen om de fles te wisselen. Zit niet mee vandaag. Jacqueline is wat meer opgeschoten en weet van de Belgische vlag een noodvlag te maken voor de joon te maken.

Onhandige kluns

zeilgebied voor 2020
zeilgebied voor 2020

 

Woensdag, 8 januari 2020

 

Vistamar

 

Acclimatiseren van de verschillende tijden en temperaturen. Het is hier 32 graden Celsius en de wind jakkert door de mast. Windstoten van 27 knopen doen de schuimkoppen langs de steiger rollen en zie verschillende schepen vervaarlijk zwaaien met de mast. De Queen B beweegt wel maar ligt heerlijk beschut in de luwte van een 54 voet Beneteau en de wind duwt het schip van de steiger af zodat we het schuren van de huid tegen de willen bespaart blijven. Na de koffie melden bij het havenkantoor en het is met de taxi slecht geregeld want er moeten twee taxi’s van de stad komen om ons te vervoeren.

 

Op het laatst meldt zich een Italiaan die een verwarde en onhandige indruk maakt. Hij vertelt over zijn kapotte motor en vraagt of ik technisch ben maar heb snel in de gaten dat het beste is dat ik me als onhandige kluns opstel want binnen de kortste keren ben je de boot van een ander aan het repareren en blijft je eigen werk liggen. Ik stel voor om de motor 180 graden te draaien om uit te proberen en krijg al snel de mededeling dat de aangeboden diensten niet nodig zijn. Wat later zie ik drie man naar de boot lopen met een takel om de Italiaan te helpen de motor op de steunen te zetten.

 

Met een overvolle taxi en een chagrijnige taxichauffeur, hij heeft te veel mensen aan boord en zegt er niets van. De eerste winkel is Movistar om de Smartphones van internet te voorzien. Een knappe dame blijkt heel handig te zijn met de knopjes en geeft voor 5 US$ een week lang onbeperkt internet en telefoon in Panama. In de supermarkt uitgebreid boodschappen halen, rekening houdend met het vertrek voor volgende week. Het ziet er prima uit voor wat betreft de wind aanstaande woensdag. Broer Rikus heeft zich beschikbaar gesteld als Mr Herb of Ground Control van Major Tom. In de koffiebar een bakkie met koek en bespreken met elkaar de mogelijkheden voor volgende week. Maar eerst de Koelkast en Generator repareren voor het vertrek. De koelkast functioneert voor wat betreft het geluid maar koelt niet en neem aan dat er niet genoeg koelvloeistof in het systeem zit. De generator heeft ook een koelwaterprobleem maar van geheel andere aard.

 

Achter de kaartentafel installeer ik de kaarten op de Garmin kaartplotter en controleer alle andere apparaten. De stekker voor het Radar zal nog een probleem opleveren en kleed de oude stekker uit om erachter te komen hoe de verschillende draadjes met de kleuren gesoldeerd zitten. Dit gepriegel op een 10-polige stekker ga ik niet maken en heb daar de apparatuur niet voor.

Het vertrek begint nu echt te leven en zet de eerste plot op het apparaat. Paaseiland als eerste stop 2100 mijl van hier ofwel 3900 kilometer

 

Reizen met vrieskist.

Boga Bar in de Marina Vistamar
Boga Bar in de Marina Vistamar

 

Dinsdag, 7 januari 2020

 

 

Vlijmen – Panama

 

 

Pacific here we come!

 

Met een diepvrieskist op weg naar Panama en kan niet anders zeggen dat het me geweldig meevalt. Ik keek er tegenop om met een onhandelbaar vierkant ding in de trein en door de vertrekhal van Schiphol te zeulen. Maar weet op tijd een bagagekar te vinden en met behulp van de spierballen van Jacqueline komt alles prima op zijn plek. Ook de aankomst in Panama van de vrieskist gaat vanzelf en niemand heeft enig bezwaar en lopen zo door de douane, zonder enige controle. Ik had er wel twee mee kunnen nemen.

 

De taxi heeft wat langer de tijd nodig vanwege het drukke verkeer maar we kijken onze ogen uit. Kriskras door de file laveren de verkopers met hun etenswaren. De één met een kruiwagen, de ander met een winkelwagentje. De voorlopers van de SRV wagen, de rijdende winkel. De porties zijn afgemeten op één of twee dollar en de verkoop is snel gesloten door vanuit het autoraam, twee dollar te overhandigen en aan te wijzen wat je wil hebben. De file gaat er niet langzamer door maar de veiligheid van deze mensen laat heel wat te wensen over.

 

De Queen B heeft zichzelf goed vermaakt in de haven tijdens de bekende warmte, het ruikt in de kajuit niet benauwd en is zonder schimmels op het houtwerk. De kakkerlakken laten zich niet zien. Dat is lekker thuiskomen.

 

In het restaurant worden we vriendelijk verwelkomt door bekende gezichten van de bediening en eet een vissoep. Vroeg in de avond naar bed om de verschillen van slaaptijd en dagritme van twee continenten tot een minimum te beperken.

 

Gelukkig Nieuwjaar

Besnijdenis van Jezus
Besnijdenis van Jezus

 

Woensdag, 1 januari 2020

 

 

Vlijmen.

 

 

Voor alle lezers een heel Gelukkig Nieuwjaar gewenst! Ik kan er wel veel tekst tegenaan gooien maar het voorgaande is in ieder geval gemeend. Het Nieuwjaar vieren we in Nederland en maken een frisse start door eerst de familie geluk te wensen en begin met een druk programma voor de komende week om afscheid te nemen van alle lieve mensen om ons heen. We halen het niet en moet soms mezelf tegenhouden om enkele goede vrienden niet te bellen want een afspraak die daaruit zou voortkomen kan ik toch niet invullen. Met andere woorden beste vrienden, ik ben jullie niet vergeten.

 

Het is een vreemd gebruik dat Oud en Nieuw. Elk jaar is het zover met oliebollen, appelflappen en Champagne, Gelukwensen, aftellen met de secondewijzer als belangrijkste televisiebeeld. Tradities van 4000 jaar oud. De intrede van een nieuw jaar was gekoppeld aan een vruchtbaar jaar zo begon bij de Romeinen en Babyloniërs het nieuwe jaar in de lente en bij de Egyptenaren als de Nijl buiten zijn oevers trad.

De Babyloniërs vierden het feest door een slaaf tijdelijk op de troon te zetten om hem vervolgens te offeren. Ze geloofden dat alle goden het op hun koning hadden gemunt met net Nieuwe Jaar dus werd de koning even vervangen op die dag.

De Romeinen vierden het feest door te offeren aan de god Janus en daar is Januari weer naar genoemd. Feest vieren met grote vuren, dierenoffers, veel eten en drinken. Dat lijkt verdacht veel op de huidige tijd.

 

De Germanen hebben de meeste tradities op de viering achter gelaten. Men kan de traditie van vuurwerk toeschrijven aan het verdrijven van demonen. Het offeren en eten van dieren met veel drank. Het was Julius Caesar die in 46 voor Chr. dat 1 januari voortaan het begin van elk Nieuwjaar was, in plaats van de lente. Later gaf de kerk een christelijke betekenis aan de heidense feestdag, de besnijdenis van Jezus op 1 januari.